A botica da expresión Rotating Header Image

Agosto 25th, 2009:

“Salvavidas CIA”

Dick Cheney, ex-vicepresidente dos Estados Unidos e curioso político a tempo parcial (o resto do tempo o adica a matar xente nas súas cacerías), afirma que a CIA salvou vidas cos seus interrogatorios. O que non dí é que vidas salvou, a súa e a do pequeno Bush, ou a dos interrogados; na súa meirande parte presos sen dereitos…

Descoñezo cal é o motivo polo cal, o político republicano (e ademais homófobo) pode facer tales declaracións e quedar ben sentado na súa cadeira. Coas sospeitas que sobrevoan as cabezas dos antigos responsables de seguridade dos últimos 8 anos, co tema Iraq, Afganistán, a loita hipermundial contra o terrorismo (invisible), a contratación de exércitos privados (Blackwater, por exemplo) e os seus atques selectivos, sen olvidar o estrano e indefinido apoio o estado de Israel, non é moi lóxico saír á palestra pública a falar do ben que lles ía aos norteamericanos mentras os seus funcionarios torturaban e maltrataban a outros seres humanos.

Pola contra, e todavía sen saber os motivos estratéxicos e políticos, o actual presidente dos EUA ordeou a creación dun novo grupo de interrogacións e de seguido o Departamento de Xustiza asignou un fiscal especial para investigar o trato vexatorio aos presos.

O máis lóxico sería seguir a posición de Amnistía Internacional e a ONU: investigar por unha banda e pola outra indemnizar aos torturados.

O argumento artístico

Na industria taurina está a florecer un novo argumento, mellor dito, a reverdecer un novo argumento que se basea na suposta concepción artística da tauromaquia.

Como é ben sabido, a tauromaquia goza dunha protección moi ampla en España, e cun colaboracionismo tal que a propia Academia das Belas Artes inclúe nas súas medallas anuais a un martirizador de animais, ou sexa, un toureiro.

Este argumento saiu da boca dun membro da peña taurina da Coruña, aquela institución tan antiga que apenas supera os 300 membros, toda unha mostra da grande afeción das touradas en Galiza. Ben, volvendo o argumento; segundo Mariñas, o que nos molesta os antitaurinos é que a tauromaquia sexa considerada unha arte, e que dera, o longo dos séculos, pé a creación de arte, sexa literaria, pintura ou outros soportes.

Cando escoitei o argumento, non sei moi ben que sentido tiña, ata que lle din voltas. Eu non puiden contraargumentar, porque no momento da súa intervención non tiña acceso telefónico á radio. ¿Por qué, vos preguntaredes? Pola sinxela razón de que non quixo debater, só quixo que se fixeran duas entrevistas por separado e primeiro eu, para non deixalo quedar mal…

O argumento artístico supón un grande menoscabo o conxunto das artes e da creación artística de moitos lugares. Que un escritor ou pintor se inspirase nunha tortura concreta dun ser vivo para facer X libro ou Y cadro non ten relación algunha con que tal festexo sexa mellor ou peor, porque seguirá sendo igual. A mellor maneira de contraargumentar é baseandose nos seus mesmos postulados, ¿cómo?

De forma moi sinxela. Existiron multitude de atrocidades ao longo da Historia. A inquisición inspirou un numero incrible de obras pictoricas; a sociedade volcábase nas rúas cando sabían que ían queimar vivo a un herexe.

Por outra parte, importantes artístas como Dalí, eran auténticos monstruos na súa privacidade; gustáballe manter relacións sexuais con animais mortos, unha auténtica aberración aos nosos ollos, e tamén a ollos dos seus contemporáneos. Nembargantes, era un pintor exclente ¿xustificaríamos a súa depravación como fan algúns coa tauromaquia? Dubidoo moito.

A tauromaquia sexa considerada por unha institución arte ou non, seguirá sendo o mesmo; a sangue non cambia de cor, e o que sufre sempre é o mesmo. Un sufrimento lúdico é amoral dende a súa base, pero o pensamento dalgúns seres humanos todavía non está preparado para pasar o seguinte estado. Como dicía Piaget, no pensamento e na forma de actuar existen desfases; o que ocorre cos afecionados podería ser un exemplo tirado dos pelos… A min precisamente, o argumento artístico non me molesta, síntoo polo touro, non polo pseudo-intelectualismo.