A botica da expresión Rotating Header Image

O soño da tartaruga

O ser humano é un demo para o seu propio fogar; espazo que comparte con milleiros de especies, e que poderían ser máis se non fora pola súa propia man.

Hoxe falo dunha tartaruga, pero podería ser de calqueira outro animal. Os océanos estanse a converter en auténticos sumidoiros onde os terrícolas humanos botan os seus lixos. Augas residuais, materia orgánica en descomposición, electrodomésticos, materiais radioactivos… todo serve, e parece que o mar teno que devorar como se dunha destructura de materia se tratara, como un buraco negro, o mesmo.

As tartarugas son una especie mariña que sufre especialmente a crueldade indirecta dos humanos. As bolsas de plástico, arandelas das multinacionais dos refrescos, case todo é susceptible de facerlles dano e causar, incluso, a morte.

Hai países que xa toman cartas no asunto; outros prefiren obvialo, pensando que é mellor deixalo pasar e que se solucione por solución infusa. Todo un exemplo de civismo, e unha mostra máis da debilitada intelixencia dalgúns humanos, os que a evolución lles fixo máis mal que ben.

Non somos os donos da terra, nin dos mares. Somos uns habitantes máis, dunha comunidade de veciños inmensa. E por iso, temos que actuar en consecuencia.

Hoxe son as tartarugas, mañá será calquera outra especie. ¿Deixaremola desaparecer?

Comments are closed.