A botica da expresión Rotating Header Image

dereita

A conta, por favor

A caverna leva unha mala semana. Primeiro foi a agresión ao xornalista Herman Tertsch a que levantou a polvareda da violencia contra a liberdade de expresión, sinalando a un coñecido humorista e a unha cadea de televisión de instigar ao ataque dunha persoa. O motivo, uns videos manipulados por un programa onde o serñor Terstsch dicía cousas como “mataría a 15 o 20 pacifístas(…)”, sempre manipulados, volvo repetir.

O que non fora manipulado era a opinión en directo deste crítico xornalista, recordando que mataría varias persoas de Al Qaeda se con iso liberaban aos secuestrados españois. Rápidamente certos medios e algún político rexional sinalaron.

Despois deste circo mediático, provocado polo afán de conspiraccionismo, hoxe sabemos que o grande locutor (presunto) pirata Federico Jiménez Losantos (pirata polas emisións sen licencia de esRadio na provincia de Tarragona), terá que indemnizar a Esquerra Republicana de Catalunya con 60.000 euros, por locutar, nunca mellor dito, que na sede da formación catalana escondíanse armas, e os seus militantes e por ende, dirixentes, eran terroristas. Unha pérola máis dun dos xornalistas máis condeados dos “mass-media” españois.

A Audiencia de Barcelona conmina ao xornalista rebelde a pagar, por atentar contra o honor dun partido político e dos seus militantes hai dous anos, no 2007, nunha columna de El Mundo. A sentenza resume moi ben o sentir de moitos cidadáns con este home, “o dereito a expresión non é ilimitado”, e por tanto, novo varapalo para a caverna. Mala semana, si.

Cadea perpetua

Cada vez que ocorre un caso terrible como o da sevillana Marta, ou a tamén andaluza, Mari Luz; os medios de comunicación xalean toda concentración, manifestación e/ou petición de instauración da cadea perpetua.

Non é estraño que dita petición veña das propias familias afectadas; é máis, ata o entendo. Unha situación na que perderon algo moi prezado: os seus fill@s; e nas que a rabia e a dor afloran como nunca.

Con todo, as leis non se poden deixar ao arbitrio dos sentimentos. Queiramos ou non, unha reforma no Código Penal afectaría a gran cantidade de persoas, e debe ser realizada mirando sempre cara á reinserción.

As penas e o cárcere serven, teoricamente, para colaborar na reinserción de seres humanos que cometeron crimes e delitos. É a esencia da segunda oportunidade. A hipotética instauración da cadea perpetua ten unha finalidade similar á pena de morte, para min: NINGUNHA.

Meter a unha persoa toda a súa vida nunha cela nin resolve o problema, nin contribúe á súa solución.

Non é raro que xuíces, fiscais e xuristas coincidan en que dita reforma é anticonstitucional, e que atenta contra os dereitos fundamentais dos internos en presidios.

Habería que reformar os medios dedicados á reinserción e valoración multidisciplinar dos internos, colaborando na súa evolución, mellorando as intervencións e abrigo primando segundas oportunidades.

Nun momento social, onde nin tan sequera un ex-preso se reinsira realmente na sociedade ¿como podemos pensar en confinar á xente durante toda a súa vida?.