A botica da expresión Rotating Header Image

Galiza

O caso “Luxemburgo”

Ecolingua 2009: O caso de Luxemburgo do IGEA no Vimeo.

Fala Edelmiro Momam, doutor en Química pola USC e investigador en Luxemburgo

Vangarda

O venres pasado e durante esta semana as persoas que cremos que as touradas non teñen sentido en pleno século XXI, tivemos en Catalunya, unha das maiores alegrías dos últimos anos. O Parlament rexeitaba as enmendas á totalidade presentadas por Ciudadants, o Partido Popular de Catalunya, e o PSC, esa versión catalana-descafeinada do PSOE, a proposta popular seguía cara diante.

Os artifíces da iniciativa son 180.169 persoas. Os firmantes dunha Iniciativa Lexislativa Popular que contou con 880 fedatarios, as persoas encargadas de recoller as sinaturas e validalas no momento mediante a revisión do DNI do “firmante”. Era a primeira vez que unha proposta tan multitudinaria sobre a tauromaquia chegaba a unha cámara autonómica.

Dende Galicia, Mellor Sen Touradas, na outra beira do territorio español, e pasando polas comunidades máis rancias do Estado, ofrecíase a visión dos abolicionistas galegos na Televisión de Galicia e na Radio Galega. Houbo ata un debate case simultaneo coa votación da ILP no Parlament.

A pesares da axustada votación, as enquisas otorgan unha maioría aplastante ás persoas que non queren ver como outros seres humanos teñen a liberdade, e recalco liberdade, para ver como se tortura e martiriza a un animal. Recalco esa curiosa verba porque é un dos argumentos máis manidos polos afecionados e a industria taurina, unha suposta liberdade para poder ver como torturar animais nun espazo privado.

A liberdade e o anti-españolismo, como se todas as enquisas que fixeron medios como El inMundo, La sinRazón, La Coz de Galicia, La Opinión, etc etc foran de tendencia nacionalista histórica; porque hai que saber diferenciar que defender unha tradición centralizadora como é a tauromaquia, vinculada só a determinadas comunidades, tamén é un exercicio de nacionalismo. Pero o debate é sobre protección animal.

Non podemos vincular ao movemento antitouradas co debate nacionalista; pode haber parte dos antitaurinos que sexan nacionalistas e que rexeiten este espectáculo por motivos políticos. Pero ao final, a verdadeira análise que se ten que facer é que cada ano tortúranse máis de 40.000 animais, que os gandeiros de lidia recibiron 220€ por cada guiñapo, e que os festexos subvencionaronse co noso diñeiro.

Ele

De novo a polémica máis esteril da política galega, ou polo menos, unha das máis inútiles e demagoxias da democracia. O toponimo da Coruña volve ao “tatami” da man do Partido Popular e de Unión Coruñesa, entre outros, pois unha federación veciñal tamén considera que este problema, para algúns, é obxeto dun clamor popular; eu sinceramente non penso tal.

O negativo da cuestión, e da actuación da federación veciñal é que consultaron a proposta co seu embigo. E por iso xa xurdiron 5 asociacións de veciños que rexeitan a proposta de recollida de sinaturas a prol da ele no topónimo, aquela que o Tribunal Superior de Xustiza de Galiza eliminou rotundamente, sentando xurisprudencia e rematando coa teima que naquel entón tivera Paco Vázquez e o LaLaLa…

Unión Coruñesa e o Partido Popular pouco teñen que comentar. Uns non teñen representación no Concello, aínda que si, e moita, nalgún medio de comunicación, como se representaran a alguén. Unha operación mediática continua dende as eleccións municipais de 2007, e que procura que entre no consistorio polo menos Carlos Marcos, ex-candidato do Partido Galeguista, agora lider indiscutible da demagoxia e o populismo local.

Os outros poucas propostas teñen, teimando coa integración das persoas residentes en Penamoa, ou mentindo sobre as propostas da Xunta, que agora que os amigos chegaron ao poder, todo se fai ben.

De momento temos unha iniciativa lexislativa popular para decidir sobre o topónimo da Coruña, é dicir, en termos democráticos e populistas poderíamos dicir que sobre o ele pode decidir un de Sarria ou outro de Vilagarcía. Necesitan 15.000 sinaturas, nada complicado vendo os requisitos en Cataluña, onde se requiren 50.000. Queda por ver que pasaría coa ILP no Parlamento de Galiza. Unha excusa perfecta do Partido Popular para asasinar definitivamente ao galego e a lexislación que o ampara.

Dende logo, esta polémica extinguíuse hai anos, e seguir co mesmo só podería ter tintes eleitoralistas e de racismo lingüístico. Non podemos permitir que a democracia ampare manifestacións alentando á subversión das leis e dos decretos aprobados soberanamente no Parlamento galego. A ILP non vai saír da rúa, porque é unha clara mostra da insumisión lexislativa dalgúns túzaros.