A botica da expresión Rotating Header Image

humanos

Ciencia infectada

Resposta ao artigo “Comerse una rata” de Jose Ramón Amor Pan, teólogo e columnista de La Coz.

En resposta ao artigo do sr. Amor, en relación aos dereitos dos animais, teño que dicir que tales afirmacións supoñen un xeito sesgado e simplista de interpretar a realidade.

Cando fala da experimentación en animais, a súa análise é certamente acientífica, invitando a pensar que a experimentación en animais non humanos é necesaria para o avance da propia ciencia e o coñecemento. Non obstante, habería que incidir na gran cantidade de erros e fracasos que tal eido acumula.

Así, podería recordalle ao señor Amor o caso do Talidomida, famoso medicamento empregado nas mulleres embarazadas para controlar as náuseas, probado en ratos e cobaias, que provocaría máis de dez mil nacementos de bebés con mutilacións. E iso que os experimentos cos animais non ofreceran problemas. Ou o Propulsid, un fármaco para tratar refluxos gástricos en poboación infantil, que provocou máis de douscentas mortes debido as alteracións cardíacas que producía. E sen embargo ningún estudo con ratos ofrecera tales complicacións.

A experimentación en animais é unha lucrativa industria que condea a millóns de animais a sufrir crueis investigacións e probas para que logo o oligopolio da saúde e da ciencia poidan obter cuantiosos beneficios e axudas estatais. Xa existen métodos alternativos e substitutivos eficaces e validados por institucións europeas, pero semella que non interesa…

A ética máis básica propugna a fin da vivisección, da crueldade enmascarada de ciencia. O sentido común é deixar de verter químicos nos ollos dos coellos, de diseccionar a cans e gatos todavía vivos, de obrigar a macacos a inxerir substáncias tóxicas. A ciencia é progreso, non reproducir sistemáticamente accións de seculos pasados.

Leis para uns… para outros non tanto

Non é un tema doado, sobre todo porque continúa cocendo durante moitos anos, e porque as sensibilidades están tinxidas, en moitos casos, pola sangue de persoas inocentes.

Sen embargo, o que me molesta moito é a hipocrisía daquelas formacións políticas, que, baixo a excusa dunha lei de partidos, esixen sempre criticar os actos violentos dunha banda, pero calan cando os actos os comete a outra banda. Falo das contínuas manifestacións da ultradereita polas rúas das cidades, dos ataques contra persoas migrantes, como ocorreu recentemente na Coruña, dos asaltos armados a centros sociais en Redondela…

A organización “Movimiento contra la Intolerancia” fixo público un estudo, o Informe Raxen, onde se detecta un aumento importante dos ataques xenófobos, unha advertencia para ter en conta no futuro, sobre o propio futuro que están a crear algúns, e coa Lei de partidos polo medio, claro.

As condenas da violencia teñen que saír de todas as bocas..  A violencia ten que condenarse sempre, nunca existe, nen existirá xustificación posible. É necesario ilegalizar a ultradereita e as ideas neofascistas, seguindo o exemplo doutros países de Europa, que xa penan as consignas cara dictadores ou a compra de certa simboloxía radical.

Humanos!

[kml_flashembed movie="http://www.youtube.com/v/PlY-TNsbcMI" width="425" height="350" wmode="transparent" /]