A botica da expresión Rotating Header Image

lingüística

O caso “Luxemburgo”

Ecolingua 2009: O caso de Luxemburgo do IGEA no Vimeo.

Fala Edelmiro Momam, doutor en Química pola USC e investigador en Luxemburgo

Filoloxía avanzada para puristas

Filoloxía pura e dura, leccións de coñecemento do noso gran presidente, Alberto Nuñez Feijóo. Segundo este grande estudoso da cultura e língua galega, os partidos que deixaron o poder do goberno da Xunta de Galiza, agora tentan “revolver” ás rúas e vilas na procura da imposición. Como o PSdG-PSOE e o BNG perderon nas urnas, agora segundo o actual presidente da Xunta, queren forzar as súas ideas impositoras; pero o que non cita este erudito é que a suma da oposición ten máis votos que a lista máis votada, o Partido Popular; paradoxas da democracia participativa.

Non é cuestión de politizar a língua máis do que xa a politizou a dereita, e o populismo de UPyD, renovando cada semana o debate insulso e a polémica estéril da defensa da língua e do extermino case programado nesta lexislatura.

Non hai unas políticas e outras cara o galego. Se existe unha lexislación relativa que protexe a permanencia desta língua e accións que promoven o seu uso, non hai que romper o consenso. Lóxicamente isto non é o que pensa Alberto, e menos o que pensa parte do Partido Popular. Se hai unha lei, podemola derogar; se non existe, pois a creamos e para máis demagoxia, facemos unha consulta aos país… un referendo amparado pola manga da súa chaqueta, claro.

Relacionar o empobrecemento lingüístico, termo innovador na súa retórica, coa língua galega é cando menos tendencioso. Pois non podemos olvidar que o actual decreto, próximamente derogado, instaba ao goberno a favorecer o uso do galego nas aulas cun 50% das materias en cada língua oficial. A pesares diso, moitos rapaces e rapazas teñen o 90% das súas materias en castelán ¿e isto non é empobrecemento?

Nunca se viu ata agora un rapaz que non soubera falar castelán, pero xa hai casos de “incompetentes” lingüísticos en galego, e o problema só crece. Hai que garantir o dereito a estudar en galego, como língua, non como vestixio histórico-cultural da nosa terra.

Ele

De novo a polémica máis esteril da política galega, ou polo menos, unha das máis inútiles e demagoxias da democracia. O toponimo da Coruña volve ao “tatami” da man do Partido Popular e de Unión Coruñesa, entre outros, pois unha federación veciñal tamén considera que este problema, para algúns, é obxeto dun clamor popular; eu sinceramente non penso tal.

O negativo da cuestión, e da actuación da federación veciñal é que consultaron a proposta co seu embigo. E por iso xa xurdiron 5 asociacións de veciños que rexeitan a proposta de recollida de sinaturas a prol da ele no topónimo, aquela que o Tribunal Superior de Xustiza de Galiza eliminou rotundamente, sentando xurisprudencia e rematando coa teima que naquel entón tivera Paco Vázquez e o LaLaLa…

Unión Coruñesa e o Partido Popular pouco teñen que comentar. Uns non teñen representación no Concello, aínda que si, e moita, nalgún medio de comunicación, como se representaran a alguén. Unha operación mediática continua dende as eleccións municipais de 2007, e que procura que entre no consistorio polo menos Carlos Marcos, ex-candidato do Partido Galeguista, agora lider indiscutible da demagoxia e o populismo local.

Os outros poucas propostas teñen, teimando coa integración das persoas residentes en Penamoa, ou mentindo sobre as propostas da Xunta, que agora que os amigos chegaron ao poder, todo se fai ben.

De momento temos unha iniciativa lexislativa popular para decidir sobre o topónimo da Coruña, é dicir, en termos democráticos e populistas poderíamos dicir que sobre o ele pode decidir un de Sarria ou outro de Vilagarcía. Necesitan 15.000 sinaturas, nada complicado vendo os requisitos en Cataluña, onde se requiren 50.000. Queda por ver que pasaría coa ILP no Parlamento de Galiza. Unha excusa perfecta do Partido Popular para asasinar definitivamente ao galego e a lexislación que o ampara.

Dende logo, esta polémica extinguíuse hai anos, e seguir co mesmo só podería ter tintes eleitoralistas e de racismo lingüístico. Non podemos permitir que a democracia ampare manifestacións alentando á subversión das leis e dos decretos aprobados soberanamente no Parlamento galego. A ILP non vai saír da rúa, porque é unha clara mostra da insumisión lexislativa dalgúns túzaros.