A botica da expresión Rotating Header Image

mariano

As touradas e Cangas

A pasada semana unha nova espertou un positivo interese nos medios de comunicación. Tratábase do lanzamento da campaña “Queres declarar a túa vila abolicionista?”, idea da plataforma Galicia, Mellor Sen Touradas, que concentraba no seu primeiro día de vida a presentación de mocións contrarias á barbarie taurina en 19 concellos galegos.

Xa pasaron 12 días dende a presentación da campaña e do “boom” mediático, e xa son 25 os concellos que recibiran unha moción no rexistro municipal, como adiantaba o xornal Público nunha entrevista a un membro da organización abolicionista galega.

Hoxe a nova é moi positiva, como informa La Coz de Galicia e o medio taurino Burladero. Trátase da primeira moción contra as touradas presentada nun concello por parte dunha formación política, unha iniciativa auspiciada pola formación Alternativa Canguesa de Esquerdas, que levara a proposta de Galicia, Mellor Sen Touradas ao seguinte pleno do concello de Cangas con algunhas modificación segundo puiden coñecer…

ACE goberna en coalición co Bloque Nacionalista Galego e o PSdeG-PSOE, e a situación na vila non é moi estable despois de toda a revolta co gallo das obras e do porto cangués. Sen embargo a proposta ten que continuar (the show must go on!) e ten que aprobarse, pois de facelo, sería o primeiro concello galego oficialmente contrario ás touradas, despois de que o alcalde de Monforte rexeitara debater a iniciativa, nun intento por contentar ao lobby taurino.

E non marcha…

Hoxe Ric fixo declaracións aos medios, pero declaracións de verdade; perante xornalistas de carne e oso, e non como fixera Mariano Rajoy días antes cunha rolda de prensa enlatada.

E básicamente a nova é sinxela e directa: Ric non quere marchar, non ten problema en asumir que él é omnipresente no Partido Popular de Valencia, e como membro destacado das cortes valencianas. E non fixo nada mal, segundo él mesmo, e se o fixo, coma puñalada cara arriba, é cousa dos demais, dos que mandan e pensan nese entramado chamado Partido Popular, cuxas enrevesadas “polas” chegan a Galiza, Madrid e prometen tocar outros territorios.

Tempo pasou dende as “declaracións de verán” da secretaria xeral, De Cospedal, nas que cargaba contra o propio Estado de Dereito e as bases democráticas ao acusar a un goberno lexítimo (isto soa de tempos antigos) de manipular ao poder xudicial, teóricamente consagrado como independiente. Agora a cousa mudou cos miles de papeis resultantes do levantamento parcial do secreto de sumario da trama Gürtel. Agora xa hai movementos, mellores ou peores…

Tres deputados que deixan o Partido Popular de Madrid, e auguro nun futuro próximo a súa volta ao redil; sedes galegas dos dereitistas financiadas e coas contas infladas coa Xunta de Fraga polo medio, traseiras que se tornan en reloxos e coches de luxo, representantes dos cidadáns nas Cortes Españolas baixo sospeita, e finalmente Camps e Ric coa merda ata o pescozo pero sen sentir o “tufe” que xa poden desfrutar coa boca.

Chegarán as eleccións municipais e todavía gañará a dereita mangante, esa opción política alternativa ao actual goberno e que de seguro saberá administrar mellor o noso diñeiro. Porque a cuestión non é a trama, senón que esta xente controla diñeiro público, invertido agora en paraísos fiscais, outrora capital de todos.