A botica da expresión Rotating Header Image

peña

A conta, por favor

A caverna leva unha mala semana. Primeiro foi a agresión ao xornalista Herman Tertsch a que levantou a polvareda da violencia contra a liberdade de expresión, sinalando a un coñecido humorista e a unha cadea de televisión de instigar ao ataque dunha persoa. O motivo, uns videos manipulados por un programa onde o serñor Terstsch dicía cousas como “mataría a 15 o 20 pacifístas(…)”, sempre manipulados, volvo repetir.

O que non fora manipulado era a opinión en directo deste crítico xornalista, recordando que mataría varias persoas de Al Qaeda se con iso liberaban aos secuestrados españois. Rápidamente certos medios e algún político rexional sinalaron.

Despois deste circo mediático, provocado polo afán de conspiraccionismo, hoxe sabemos que o grande locutor (presunto) pirata Federico Jiménez Losantos (pirata polas emisións sen licencia de esRadio na provincia de Tarragona), terá que indemnizar a Esquerra Republicana de Catalunya con 60.000 euros, por locutar, nunca mellor dito, que na sede da formación catalana escondíanse armas, e os seus militantes e por ende, dirixentes, eran terroristas. Unha pérola máis dun dos xornalistas máis condeados dos “mass-media” españois.

A Audiencia de Barcelona conmina ao xornalista rebelde a pagar, por atentar contra o honor dun partido político e dos seus militantes hai dous anos, no 2007, nunha columna de El Mundo. A sentenza resume moi ben o sentir de moitos cidadáns con este home, “o dereito a expresión non é ilimitado”, e por tanto, novo varapalo para a caverna. Mala semana, si.

O argumento artístico

Na industria taurina está a florecer un novo argumento, mellor dito, a reverdecer un novo argumento que se basea na suposta concepción artística da tauromaquia.

Como é ben sabido, a tauromaquia goza dunha protección moi ampla en España, e cun colaboracionismo tal que a propia Academia das Belas Artes inclúe nas súas medallas anuais a un martirizador de animais, ou sexa, un toureiro.

Este argumento saiu da boca dun membro da peña taurina da Coruña, aquela institución tan antiga que apenas supera os 300 membros, toda unha mostra da grande afeción das touradas en Galiza. Ben, volvendo o argumento; segundo Mariñas, o que nos molesta os antitaurinos é que a tauromaquia sexa considerada unha arte, e que dera, o longo dos séculos, pé a creación de arte, sexa literaria, pintura ou outros soportes.

Cando escoitei o argumento, non sei moi ben que sentido tiña, ata que lle din voltas. Eu non puiden contraargumentar, porque no momento da súa intervención non tiña acceso telefónico á radio. ¿Por qué, vos preguntaredes? Pola sinxela razón de que non quixo debater, só quixo que se fixeran duas entrevistas por separado e primeiro eu, para non deixalo quedar mal…

O argumento artístico supón un grande menoscabo o conxunto das artes e da creación artística de moitos lugares. Que un escritor ou pintor se inspirase nunha tortura concreta dun ser vivo para facer X libro ou Y cadro non ten relación algunha con que tal festexo sexa mellor ou peor, porque seguirá sendo igual. A mellor maneira de contraargumentar é baseandose nos seus mesmos postulados, ¿cómo?

De forma moi sinxela. Existiron multitude de atrocidades ao longo da Historia. A inquisición inspirou un numero incrible de obras pictoricas; a sociedade volcábase nas rúas cando sabían que ían queimar vivo a un herexe.

Por outra parte, importantes artístas como Dalí, eran auténticos monstruos na súa privacidade; gustáballe manter relacións sexuais con animais mortos, unha auténtica aberración aos nosos ollos, e tamén a ollos dos seus contemporáneos. Nembargantes, era un pintor exclente ¿xustificaríamos a súa depravación como fan algúns coa tauromaquia? Dubidoo moito.

A tauromaquia sexa considerada por unha institución arte ou non, seguirá sendo o mesmo; a sangue non cambia de cor, e o que sufre sempre é o mesmo. Un sufrimento lúdico é amoral dende a súa base, pero o pensamento dalgúns seres humanos todavía non está preparado para pasar o seguinte estado. Como dicía Piaget, no pensamento e na forma de actuar existen desfases; o que ocorre cos afecionados podería ser un exemplo tirado dos pelos… A min precisamente, o argumento artístico non me molesta, síntoo polo touro, non polo pseudo-intelectualismo.

“¿Están tontos?”

Hoxe, hai uns minutiños tiven unha entrevista para Radio Coruña / Cadena Ser. Hay que dicir que en realidade a proposta deste medio era realizar un debate sobre as touradas na Coruña, pero a outra parte, encarnada polo presidente da peña taurina, o Sr. Mariñas rexeitou o convite.

Así que co debate reconvertido en dúas entrevistas, comecei eu. Falei da tradición, dos estudos realizados por consultoras como Gallup ou Ipsos, da suposta afeción á feira taurina da Coruña. O conductor do programa Hoy por Hoy preguntoume sobre a suposta desaparición dos touros se a tauromaquia era abolida. Contestei brevemente: os linces ibéricos e as águías reais non se maltratan para conservar e evitar que desaparezan, e ademais, se non lles interesaba conservalo touro era porque simplemente querían o diñeiro. Unha falacia máis resolta.

Uns dez-doce minutiños de entrevista superficial, con algún dato moi esclarecedor e que saíu pouco nos medios: a feira taurina da Coruña, na súa edición de 2008 só conseguiu vender o 55% do aforo disponible. Por suposto datos reais da Concellaría de Festas (a do Sr. Garcés).

Cando lle tocou o turno ó taurino, as súas primeiras verbas foron, “es peña taurina de LA Coruña”. Neste instante comprendin con quen trataba, un afecionado do vazquismo. Seguiu coa súa conversa falando dos conceptos de tradición, cultura ou belas artes, conceptos que non nego para nada, pero que é complicado axustalos á actividade taurina.

Falou do respeto, e segundos despois !!chamoume tonto¡¡. Non sei moi ben porque, porque non o insultei no meu tempo nen dixen nada irreal. Ademais apoieime en datos certos, de empresas que traballan en estudos de mercados e enquisas… Dubidoo que tivera máis argumentos.

Pode ser a falta de argumentos, de datos, a que lle fixo dicir que había 300.000 empregos relacionados coa tauromaquia; algo que non sae en ningunha enquisa do INEM, ou que a tauromaquia era o segundo espectáculo de masas, con 60 millóns de afecionados. Os mesmos entendo que non van á feira taurina da Coruña; ou os miles de persoas que van aos concertos deste ano no Noroeste Pop-Rock, guste ou non o cartel…

Eu quedo coa miña entrevista, souben falar do que nos atinxe a nós: a tauromaquia é un acto vil e cruento, propio do XVIII,  e cos días contados. Contra isto, non hai argumento que funcione.