A botica da expresión Rotating Header Image

sen

Asistencialismo

Un dos momentos estelares da semana que levamos é a subasta benéfica que Novas Xeracións organizou co obxetivo (presunto) de axudar aos máis necesitados. Por que non se sabe como se empregará o diñeiro salvo as declaracións dos pequenos populares.

Na subasta aparecían cousas como o móbil que empregou Rueda na campaña das eleccións 2009 de Galiza; un bolígrafo, uns zapatos de tacón, puros e garabata. Unha combinación explosiva completada cunha cea co señor presidente da Xunta de Galiza, Alberte Nuñez Feijoó.

A situación non debería ir a máis da egolatría que amosa a dereita, de non ser porque a suposta cea terá lugar na casa dos galegos, a residencia oficial do presidente da Xunta; un espazo público co que o Partido Popular, que leva ocupando o “chabolo” uns cantos anos, co inciso do bipartito, organizará un acto privado polo contido, e privado polo continente; ao tratarse dunha iniciativa que parte das súas xuventudes.

Reservo a opinión sobre o desembolso de 1.300€ para cear cunha persoa, sexa quen sexa; pero penso que hai mellores formas de recaudar fondos, e de seguro, que o montante total, ao redor de 3.000€ poderían facer falta a moitas organizacións que traballan con países en vías de desenvolvemento, despois da austeridade que lle aplicaron os populares aos presupostos de Cooperación Internacional e Cooperación ao Desenvolvemento.

É a volta ao asistencialismo, á beneficencia de séculos pasados, onde a aristocracia regalaba diñeiro e obxetos en determinadas épocas do ano, naqueles anos dos albergues de pobres, as primeiras institucións sociais de España, e da formación relixiosa do indixente como forma de redención e cura da miseria.

As persoas que necesitan axuda non queren ególatras nen caridade, necesitan unha acción integral e real dun goberno, que polo momento, non mellorou nada a situación de moitos colectivos en risco de exclusión social. Non está ben criticar dende a oposición para logo xogar de titular e non meter ningún gol.

Por esta falcatruada propagandística, o Partido Popular de Galicia e as Novas Xeracións deixan o seu marcador social a cero.

Vangarda

O venres pasado e durante esta semana as persoas que cremos que as touradas non teñen sentido en pleno século XXI, tivemos en Catalunya, unha das maiores alegrías dos últimos anos. O Parlament rexeitaba as enmendas á totalidade presentadas por Ciudadants, o Partido Popular de Catalunya, e o PSC, esa versión catalana-descafeinada do PSOE, a proposta popular seguía cara diante.

Os artifíces da iniciativa son 180.169 persoas. Os firmantes dunha Iniciativa Lexislativa Popular que contou con 880 fedatarios, as persoas encargadas de recoller as sinaturas e validalas no momento mediante a revisión do DNI do “firmante”. Era a primeira vez que unha proposta tan multitudinaria sobre a tauromaquia chegaba a unha cámara autonómica.

Dende Galicia, Mellor Sen Touradas, na outra beira do territorio español, e pasando polas comunidades máis rancias do Estado, ofrecíase a visión dos abolicionistas galegos na Televisión de Galicia e na Radio Galega. Houbo ata un debate case simultaneo coa votación da ILP no Parlament.

A pesares da axustada votación, as enquisas otorgan unha maioría aplastante ás persoas que non queren ver como outros seres humanos teñen a liberdade, e recalco liberdade, para ver como se tortura e martiriza a un animal. Recalco esa curiosa verba porque é un dos argumentos máis manidos polos afecionados e a industria taurina, unha suposta liberdade para poder ver como torturar animais nun espazo privado.

A liberdade e o anti-españolismo, como se todas as enquisas que fixeron medios como El inMundo, La sinRazón, La Coz de Galicia, La Opinión, etc etc foran de tendencia nacionalista histórica; porque hai que saber diferenciar que defender unha tradición centralizadora como é a tauromaquia, vinculada só a determinadas comunidades, tamén é un exercicio de nacionalismo. Pero o debate é sobre protección animal.

Non podemos vincular ao movemento antitouradas co debate nacionalista; pode haber parte dos antitaurinos que sexan nacionalistas e que rexeiten este espectáculo por motivos políticos. Pero ao final, a verdadeira análise que se ten que facer é que cada ano tortúranse máis de 40.000 animais, que os gandeiros de lidia recibiron 220€ por cada guiñapo, e que os festexos subvencionaronse co noso diñeiro.

Méritos

Nesta semana apareceron dúas novas moi interesantes sobre unha actividade cultural que vai ter lugar na Coruña o día 19; concertos, xogos populares, etc. Apoiado por varias empresas, a Concellaría de Mocidade da mesma cidade e polo Centro Social Atreu. Ata aquí todo ben, pero hai que observar as novas.

Con dicír que aparecían no portal Periodista Digital e na Coz de Galicia, a meirande parte da xente saberá o senso de ditas novas. “Aquelarre” ou “terrorismo” son algún dos apelativos que adica a dereita mediática a unha festa pola língua galega.

Cando unha persoa que non comprende o que hai detrás de certos medios de comunicación pode chegar a crer que o que dín é verdade, coa famosa parábola de que se repites unha mentira varias veces, convértese en verdade; a pesares de que sexa falsa. A parábola dos méritos traza unha liña entre a imparcialidade e a veracidade que deben manter os medios de comunicación e o editorialismo panfletario. De Periodista Digital pouco podo falar. Nas súas páxinas poden atoparse a defensa da educación segregada por sexo, o antiabortismo, as posicións contrarias ás línguas cooficiais, etc etc.

De La Coz de Galicia é máis complicado explicar de que pao vai, xa que hai que seguir o medio dende hai anos para comprender a súa posición. Só podo falar do que coñezo, con respecto ao tema das touradas. A plataforma Galicia, Mellor Sen Touradas, cando fai unha nota de prensa ou comunicado, o remite a todos os medios de comunicación, inclusive a Coz; malia que este xornal nunca lle publique nada.

¿E porque non publican nada? Moi sinxelo; La Coz recibe miles de euros da organización da feira taurina da Coruña, en formato de publicidade, e deceas de entradas para os directivos e xornalistas da redacción herculina. Ademáis, como contraprestación, Radio Coz (Grupo Coz) retransmite as touradas. Aquí xa se van vendo as cousas…

Máis intrigante é saber que a retransmisión das touradas tivo unha personaxe espeluznante nas ondas radiofónicas, un periodista pertencente ao grupo Intereconomía. E neste momento, xa sabemos que Grupo Coz e Grupo Intereconomía son amigos, unha relación nada estrana, pero que nunca antes se producirá. Por certo, este home veranea en “Sangengo”, que non teño nin p*** idea de onde cae.

Pasada a feira taurina, a plataforma GMST remitiu aos medios un extracto da investigación que realiza durante todo o ano, sobre o tratamento dos propios medios á feira taurina. Atoparon deceas de incongruencias e falsedades; tan só La Opinión A Coruña sacou o comunicado, pero non quixeron publicar os datos da investigación.

Días antes, La Coz de Galicia e dous xornalistas foron denunciados pola plataforma antitaurina polo seu tratamento das noticias sobre as touradas, perante o Colexio de Xornalistas, non se fixo público, pero a denuncia leva case un mes na institución… precisamente un destes xornalistas é o creador dunha das novas contrarias á actividade cultural do día 19.