A botica da expresión Rotating Header Image

tortura

As touradas e Cangas

A pasada semana unha nova espertou un positivo interese nos medios de comunicación. Tratábase do lanzamento da campaña “Queres declarar a túa vila abolicionista?”, idea da plataforma Galicia, Mellor Sen Touradas, que concentraba no seu primeiro día de vida a presentación de mocións contrarias á barbarie taurina en 19 concellos galegos.

Xa pasaron 12 días dende a presentación da campaña e do “boom” mediático, e xa son 25 os concellos que recibiran unha moción no rexistro municipal, como adiantaba o xornal Público nunha entrevista a un membro da organización abolicionista galega.

Hoxe a nova é moi positiva, como informa La Coz de Galicia e o medio taurino Burladero. Trátase da primeira moción contra as touradas presentada nun concello por parte dunha formación política, unha iniciativa auspiciada pola formación Alternativa Canguesa de Esquerdas, que levara a proposta de Galicia, Mellor Sen Touradas ao seguinte pleno do concello de Cangas con algunhas modificación segundo puiden coñecer…

ACE goberna en coalición co Bloque Nacionalista Galego e o PSdeG-PSOE, e a situación na vila non é moi estable despois de toda a revolta co gallo das obras e do porto cangués. Sen embargo a proposta ten que continuar (the show must go on!) e ten que aprobarse, pois de facelo, sería o primeiro concello galego oficialmente contrario ás touradas, despois de que o alcalde de Monforte rexeitara debater a iniciativa, nun intento por contentar ao lobby taurino.

Vangarda

O venres pasado e durante esta semana as persoas que cremos que as touradas non teñen sentido en pleno século XXI, tivemos en Catalunya, unha das maiores alegrías dos últimos anos. O Parlament rexeitaba as enmendas á totalidade presentadas por Ciudadants, o Partido Popular de Catalunya, e o PSC, esa versión catalana-descafeinada do PSOE, a proposta popular seguía cara diante.

Os artifíces da iniciativa son 180.169 persoas. Os firmantes dunha Iniciativa Lexislativa Popular que contou con 880 fedatarios, as persoas encargadas de recoller as sinaturas e validalas no momento mediante a revisión do DNI do “firmante”. Era a primeira vez que unha proposta tan multitudinaria sobre a tauromaquia chegaba a unha cámara autonómica.

Dende Galicia, Mellor Sen Touradas, na outra beira do territorio español, e pasando polas comunidades máis rancias do Estado, ofrecíase a visión dos abolicionistas galegos na Televisión de Galicia e na Radio Galega. Houbo ata un debate case simultaneo coa votación da ILP no Parlament.

A pesares da axustada votación, as enquisas otorgan unha maioría aplastante ás persoas que non queren ver como outros seres humanos teñen a liberdade, e recalco liberdade, para ver como se tortura e martiriza a un animal. Recalco esa curiosa verba porque é un dos argumentos máis manidos polos afecionados e a industria taurina, unha suposta liberdade para poder ver como torturar animais nun espazo privado.

A liberdade e o anti-españolismo, como se todas as enquisas que fixeron medios como El inMundo, La sinRazón, La Coz de Galicia, La Opinión, etc etc foran de tendencia nacionalista histórica; porque hai que saber diferenciar que defender unha tradición centralizadora como é a tauromaquia, vinculada só a determinadas comunidades, tamén é un exercicio de nacionalismo. Pero o debate é sobre protección animal.

Non podemos vincular ao movemento antitouradas co debate nacionalista; pode haber parte dos antitaurinos que sexan nacionalistas e que rexeiten este espectáculo por motivos políticos. Pero ao final, a verdadeira análise que se ten que facer é que cada ano tortúranse máis de 40.000 animais, que os gandeiros de lidia recibiron 220€ por cada guiñapo, e que os festexos subvencionaronse co noso diñeiro.

España salvaxe

Comezo a entrada co título dunha canción do grupo de música “Ska-P”, chamada “Wild Spain” ou a traducción ao galego “España Salvaxe”. Hoxe toca falar dun touro, ou mellor dito dun festexo do medievo, o “Toro da Vega”, unha festividade (para algúns) que ten lugar cada ano na localidade de Tordesillas, onde, en resumidas contas, a diversión consiste en matar ao animal a lanzazo limpo, como mataban antes aos mamuts en tempos inmemoriais.

Hoxe mataron a Moscatel, o touro desgraciadamente escollido para 2009; non sen antes alentar a polémica tamén anual, onde grupos e colectivos de defensa animal manifestan o de sempre: queremos que este festexo sexa abolido.

Non deixa de ser curioso que a propia alcaldesa de Tordesillas teña a pouca vergoña de dicír que é “un torneo limpo, onde o touro non sufre”. Parece que a esta persoa hai que ensinarlle fundamentos básicos dos seres vivos, pois negar o sufrimento deste ser vivo, da maneira que o tratan e o asasinan, deixa moito que desexar, máis que nada pola súa intelixencia. Tampouco me sorprende porque sae elixida en Tordesillas, cun festexo á altura da imbecilidade humana, e digno de ser escollido como marabunta pseudo-humana e próxima á extinción mental.

Este festexo ten ata un “Patronato”, que a fin de contas fala da tradición, do festexo, da “raíz”, que apenas soa totalitarista, e ten tanta historia como que se fundou en 1978. Realmente o “Patronato” non deixa de ser un ente pantasma creado por unha asociación cultural da vila (¿cultural?). A súa páxina web destila violencia e inmovilismo social polos seu código fonte, realmente é macabra.

Un ano máis, os que pensamos que a evolución está por riba de tradicións e manifestacións aberrantes, alzamos a nosa voz; e o pobo de Tordesillas volveu demostrar por que se gañou unha portada da publicación sátira “El Jueves”.