A botica da expresión Rotating Header Image

Xeracións

Asistencialismo

Un dos momentos estelares da semana que levamos é a subasta benéfica que Novas Xeracións organizou co obxetivo (presunto) de axudar aos máis necesitados. Por que non se sabe como se empregará o diñeiro salvo as declaracións dos pequenos populares.

Na subasta aparecían cousas como o móbil que empregou Rueda na campaña das eleccións 2009 de Galiza; un bolígrafo, uns zapatos de tacón, puros e garabata. Unha combinación explosiva completada cunha cea co señor presidente da Xunta de Galiza, Alberte Nuñez Feijoó.

A situación non debería ir a máis da egolatría que amosa a dereita, de non ser porque a suposta cea terá lugar na casa dos galegos, a residencia oficial do presidente da Xunta; un espazo público co que o Partido Popular, que leva ocupando o “chabolo” uns cantos anos, co inciso do bipartito, organizará un acto privado polo contido, e privado polo continente; ao tratarse dunha iniciativa que parte das súas xuventudes.

Reservo a opinión sobre o desembolso de 1.300€ para cear cunha persoa, sexa quen sexa; pero penso que hai mellores formas de recaudar fondos, e de seguro, que o montante total, ao redor de 3.000€ poderían facer falta a moitas organizacións que traballan con países en vías de desenvolvemento, despois da austeridade que lle aplicaron os populares aos presupostos de Cooperación Internacional e Cooperación ao Desenvolvemento.

É a volta ao asistencialismo, á beneficencia de séculos pasados, onde a aristocracia regalaba diñeiro e obxetos en determinadas épocas do ano, naqueles anos dos albergues de pobres, as primeiras institucións sociais de España, e da formación relixiosa do indixente como forma de redención e cura da miseria.

As persoas que necesitan axuda non queren ególatras nen caridade, necesitan unha acción integral e real dun goberno, que polo momento, non mellorou nada a situación de moitos colectivos en risco de exclusión social. Non está ben criticar dende a oposición para logo xogar de titular e non meter ningún gol.

Por esta falcatruada propagandística, o Partido Popular de Galicia e as Novas Xeracións deixan o seu marcador social a cero.

Tribulacións dun imbécil

Hai uns días saltou unha nova en diferentes medios sobre as declaracións de Pablo Casado, un neno de 24 anos.

Pablo é pequeno, un pequeno maior que preside as Nuevas Generaciones de Madrid. E non se lle ocurriu mellor idea que axudar a Papá Mariano, e criticar e mofarse da guerra civil e da represión

As que ti chamas fosas de non sei quen, Casado, son onde están enterrados gran parte dos 143.353 represaliados pola irracional ultradereita, a que seguides agochando nalgún lugar de Génova. 143.353 persoas con nome e apelidos, que non se sabe onde foron asasinados, dos que as súas familias non perderon a esperanzas de despedilos como merecen.

E todas esas persoas non eran de esquerdas por moda, como te atreves a dicir, non eran carcas, eran seres humanos que loitaban por un mundo mellor, dende o campo ou dende un despacho, dende a cidade ou dende unha pequena vila mariñeira; persoas que creían no progresismo das súas ideas e no avance. Sen embargo, xente como ti, Pablo, coartou o progreso, a esperanza e a paz…

A Lei de Memoria Histórica, aínda que incompleta, é unha lei moi necesaria, non reabre heridas, senón que contribúe a cicatrizalas facendo pagar os culpableis, das súas atrocidades e barbaries. Vellas heridas é ter que aguardar 30, 40 ou 50 para descubrir onde está o teu pai, nai, avó ou avóa. Vellas heridas sen cura ata agora.

O mellor sería que miraras cara atrás, a ver se o teu carón hai algún dos tantos membros do PP que contribuíron o fortalecemento da ditadura, e que continúan a exercer a política dende a impunidade coas mans manchadas de sangue.

Vendida en:

Tercera Información ??/9/2008

Kaos en la Red 23/9/2008

Galiza Indymedia 23/9/2008